مهمترین عناوین روز

 

 

 

پویاخبر - زهرا پوراسماعیل - با خودمان قرارهایی گذاشته ایم؛ قرارهایی مثل این که یادمان باشد که یادمان نرود، هنوز هم مادرهایی در آخرین رمقی که برایشان باقی مانده با هر زنگ درِ حیاط، تن و دلشان می لرزد؛ گمشده داشته باشی یا نه وقتی ببینی یا بشنوی هنوز سر سفره ی یک نفره ی مادری دو تا کاسه و بشقاب چیده شده، دلت می شکند و می گوید هنوز چیزهایی از دیروزهایمان زنده اند؛ پس به احترام بشقاب دومی که هرگز چیزی از آن خورده نمی شود، حق کسی را نخور، مخصوصاً پای سفره ی بیت المال، ریخت و پاش نکن!

 

نمی دانم به یادمان های شرهانی ها، میمک ها، قلاویزان ها... سری زده اید یا نه، آن جا دختری را دیدم که موهایش مثل دندان هایش سفید شده بود؛ اما بختش سفید نبود یا بود و من نمی دیدم؛ می گفت دلش را این جا، جا گذاشته است؛ پس لطفاً نگذاریم رد این دل های پاک در زندگیمان پاک شود!

 

به کوچه های پر از مردِمان و نشانی ای که از آن ها می گیریم دقت کرده اید؟! این نام ها در میان ما گمنامند، ما نمی دانیم قصه ی "کوچه ی شهید رضا اسدی" چیست یا هیچ فکر نکرده ایم که "بزرگراه سابوته" اگر بخواهیم قرار است ما را به چه راه بزرگی برساند؛ اما باید مراقب باشیم که هرگز مسیرمان را گم نکنیم!

 

نام مهران و قلاویزان که به میان می آید برای آن هایی که دیروزهایش را ندیده اند فقط در حد یک اسم است مثل بقیه ی شهرها و مکان ها؛ اما برای خیلی ها یادآور خاطره هایی ست.

 

خاطراتی از جنس پدر و پسرهایی که همرزم بودند و غیرتشان اجازه نمی داد نامحرم بیاید و صاحبخانه شود.

 

خاطره ی "محمود مهردادی" را شنیده اید؟

 

می گوید دو روز قبل از "عملیات والفجر 3" پدر آمد و گفت خوابی دیده ام که تعبیرش شهادت است؛ اما دعا کن مثل اربابانم حسین و عباس (علیهم السلام) سر و دستم را بدهم که فردای قیامت شرمنده ی تن های زخمی و پاره، پاره اشان نشوم.

 

"شهید حسین مهردادی" روز عملیات با اصابت گلوله خمپاره سر و دست هایش را داد؛ لطفاً اگر خلوتی دست داد، به احترام سرهایی که برای سربلندیمان بر زمین افتادند، اجازه ندهیم روسری از سرمان بیفتد!

 

چقدر خاطره را مرور کردیم امروز!

 

کنگره ها و یادواره ها چه اتفاق قشنگی هستند، باعث می شوند آلبوم خاطره هایمان را ورقی بزنیم و به یاد گذشته، چشمی تر کنیم و پیامی را زنده؛ به قول فرمایش رهبر عزیزمان "زنده نگه داشتن یاد شهدا کمتر از شهادت نیست". این جمله من را به کربلای حسین (ع) می برد، پای منبر زینب(س) که اجازه نداد کربلا در کربلا باقی بماند.

 

حسینی هایمان رفتند، زینبی ها یا علی!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    

Back to Top

Template Design:Dima Group